Vanochtend was ik bezig om mijn website door te nemen om (helaas, ja, gebeurt mij ook, net als ieder ander) typo's te verwijderen. Het viel me op dat ik zo'n grote hoeveelheid foto's van vogels verspreid over m'n site heb staan. Vooral de lepelaar is rijkelijk vertegenwoordigd - ongetwijfeld omdat ik vorig jaar een nieuwe spiegelreflex kocht waarop onze analoge zoomlens past :-) "Wrom is dat ijgelijk, Thee?" (zo zei Theo tegen Thea halverwege de jaren '80, iedere week weer).
Vogels kunnen vliegen.
Vliegen betekent je in het schier oneindige luchtruim begeven.
Zonder vleugels ben je afhankelijk van machines om de lucht in te gaan (of buskruit, maar da's een ander verhaal).
Vogels vliegen, wandelen, hippen, scheren over de aarde enzovoorts wanneer ze daar zin in hebben.
Zij doen dit al sinds de tijd van de dinosauriërs.
Evolutie zorgde ervoor dat ze steeds lichter en aerodynamischer zijn geworden. Wat een geweldige vinding, die veren: warm, waterdicht en weegt haast niks!
Vogels kunnen vliegen.
Vliegen in dromen betekent boven je aardse problemen (willen) uitstijgen. Maar wat graag zou ik dat gevoel van vrijheid kennen...
Waarom heeft een tekstschrijver dat gevoel nodig? Iemand een idee?
