Zojuist heb ik aan een vrouw die ik alleen telefonisch heb gesproken een flink bedrag overgemaakt voor een appartement in een oud gebouw aan het Trasimenomeer. Zij spreekt Limburgs of Nijmeegs of Belgisch, helemaal duidelijk werd het mij niet.

In ieder geval sprak zij op een gegeven moment van 'reservatie'. Dat klinkt mij Vlaams in de oren. En misschien zijn het m'n roots (één van mijn oma's was Vlaamse), misschien is het de manier van uitspreken, de gastvrijheid en service in haar stem, ik weet het niet, maar ik vertrouwde haar vrijwel meteen!

Reservatie klinkt vriendelijk en uitnodigend, als niet meer dan een formaliteit; reservering als een verplichting waar je niet meer onderuit kunt. Waarschijnlijk is het de volksaard, denk ik dan. Als je in Antwerpen in een goed restaurant eet en ze komen je vragen "Is het naar uw goesting?", da's toch efkens wat anders!

Nu maar afwachten of het een leuke plek is, maar het voortraject is in ieder geval veelbelovend. De foto's trouwens ook.
Ik hoop vanuit het Italiaanse nog een ondernemend bericht te kunnen plaatsen.

Naam:
E-mail:
URL:
Reactie:
Controle: