Uit artikel over verkiezingsuitslag Europese Parlement: “Hoe moet het nu verder met de socialisten in Brussel? PvdA-Europarlementariër Jan Marinus Wiersma klonk gisteren een beetje bitter. Zijn fractie had zich jarenlang gericht op resultaat, zei hij. Dus hadden de socialisten vaak compromissen gesloten met christen-democraten en conservatieven. Maar de kiezers hebben dat niet begrepen. Misschien moest het nu maar eens anders, zei Wiersma, die zelf niet terugkeert in het Europees Parlement. Hij moest denken aan wat mensen op straat tegen hem zeiden toen het Europees Parlement de benoeming van de Italiaanse Eurocommissaris Rocco Buttiglione tegenhield, omdat hij discriminerende opmerkingen had gemaakt over vrouwen en homo’s. „Ze zeiden: hartstikke goed, dat Europees Parlement.” Zo moet het vaker, zei Wiersma. „We moeten maar eens wat vaker onze poot stijf houden.””

Als er ergens mensen zijn die voeling moeten hebben met hun ‘lezers’, dan is het wel in de politiek. Meneer Wiersma hier suggereert dat de kiezers niet hebben begrepen dat zijn fractie compromissen sloot met andere partijen omdat ze resultaten wilden boeken. Volgens mij hebben de kiezers het prima begrepen: die resultaten zijn wel degelijk zichtbaar, getuige de tweede gemarkeerde zin.

Waar het werkelijk om gaat, is de manier waarop de volksvertegenwoordigers menen dat hun kiezers zich gerepresenteerd willen weten. In plaats van aandacht te besteden aan de ins & outs van het politieke leven en allerlei privé-gebeurtenissen, kan men zich beter bezighouden met luisteren naar hun kiezers. Luisteren zonder aannames te doen. Niet selectief luisteren naar wat men kan gebruiken voor de eigen eer en glorie, maar naar wat er daadwerkelijk wordt gezegd of bedoeld.

Een beetje meer LSD (Luisteren, Samenvatten, Doorvragen) en een beetje minder IK (Personal Branding). De PvdA is flink gezakt en terecht. PvdA’ers zijn vooral bezig om verantwoording af te leggen in plaats van duidelijk te maken op welke resultaten ze uit zijn. En dat is nou precies hetgeen Wiersma niet heeft begrepen. Compromissen zijn geen middelen om resultaten te behalen, het is de oplossing van de zwakke heelmeester. Meer overtuiging en focus en visie, en maak gebruik van de talenten van je mensen.

In mijn ogen zijn politici managers: zij moeten de voorwaarden scheppen om hun mensen (lees: kiezers) plezier in het werk te geven en te laten behouden, zodat de arbeidsproductiviteit (verkiezingsuitslag) omhoog gaat. Ten slotte is de overheid een enorm managementorgaan, waar handhaven (= beheren) van het geplande landsbeleid de ‘core business’ is. Een goede manager weet de verwachtingen van zijn kiezers te managen. Daar heeft de PvdA nog iets in te leren. Dat is niet hetzelfde als ‘je poot stijf houden’.

Naam:
E-mail:
URL:
Reactie:
Controle: