Dat ook uitgevers blogposts lezen, werd mij bevestigd door een mailtje van de PR-mevrouw van Haystack. Deze uitgeverij in Zaltbommel heeft het boek Vaagtaal uitgegeven van Arjen Ligtvoet en Cathelijne de Busser. In een eerdere blogpost heb ik iets geschreven over het begrip vaagtaal. Wat mij betreft is dit het woord van 2009, maar goed, daar gaat deze post niet over.

In haar mailtje vroeg deze mevrouw of ik een recensie-exemplaar van het boek wilde ontvangen om er iets over te schrijven. “JA GRAAG,” schreef ik terug, “en doe er ook maar een voor mijn man de hogeschooldocent Communicatie.” (Ik blijf een Hollander, als het gratis is...)

De ondertitel luidt “Vecht mee tegen beleidsbabbels, managementspeak en zorggezemel”. Lekker bijna-allitererende woorden, die veel beloven over de inhoud. Het boekje is doorspekt met cartoons van Rob Derks. Kortom: een aantrekkelijke boekje om op je leestafel te hebben liggen als je een communicatiebureau hebt. Of tekstschrijver of docent Nederlands bent. Of studeert om duidelijk Nederlands te leren schrijven.

De schrijvers praten tegen de lezers in korte situatieschetsen waarin vaagtaal wordt gebruikt. Ze maken echt werk van de belevingswereld van de hoofdpersoon in deze cases. Daardoor beleef je de inhoud van het boekje alsof je het zelf bedenkt.
Neem bijvoorbeeld Bea de beleidsmedewerker. In een paar alinea’s krijg je een goed beeld van de dilemma’s in Bea’s werk, hoe ze moet omgaan met alle politieke perikelen en collega’s die ook hun plasje over een conceptbeleidsplan willen doen. Je voelt de dwangbuis om je heen zoals zij. Je ziet opeens je eigen collega’s als acteurs van het script in het boek. Dus begrijp je waarom iemand als Bea er goed in is geworden om beleidsbabbels te produceren waarmee ze iedereen te vriend houdt.

Handige checklisten heeft het boek ook, bijvoorbeeld een lijstje met tien kitschwoorden, journalistieke cliché’s of “De vijf vaagste aanstel-Amerikaanse afko’s”. Ik vind het manifest voorin het boekje, waarin je met jezelf afspreekt dat je geen vaagtaal zult gebruiken, ook zeer praktisch. Bij mij werkt een afspraak met mezelf heel goed, vooral als ik het opschrijf op papier en onderteken. (Na deze blogpost ga ik dat dan ook maar even doen)

En achterin het boek vind je de top 100 van vaagtaalwoorden. Het verbaasde mij geenszins dat ik veel woorden herken waaraan ik me vreselijk stoor als ik ze lees. Nederlandstalige websites staan er vol mee. Niet alleen ambtenaren gebruiken vaagtaal, het lijkt wel alsof heel schrijvend Nederland dezelfde afspraak heeft gemaakt met elkaar welke woorden je moet gebruiken!
Daar was ik dan weer niet bij natuurlijk, bij die bijeenkomst. Gelukkig maar, anders had ik de waarde van dit boek over onze prachtige taal, dat je MOET hebben als je schrijft, niet gezien.

Naam:
E-mail:
URL:
Reactie:
Controle: