http://www.detekstschrijver.nl/ Creatieve dienstverlening voor professionele teksten in onderwijs, ICT-sector en bedrijfsleven door redactie, advies en samenwerking http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=529 De laatste paar maanden heb ik veel minder behoefte om mijzelf via de sociale media te manifesteren. Een enkele keer heb ik nog wel eens een dialoog met mensen over een interessant onderwerp, zo eentje waarvan je kunt stellen: actie + reactie = interactie. Maar meestal blijft het bij zenden en wachten op ontvangen. Ik denk er dus al een tijdje over om maar helemaal te stoppen met Twitter, Facebook, Foursquare en noem ze maar op.    Want waarom was ik er ook alweer ooit mee begonnen? Met Hyves en Twitter begon ik, als experiment, om eens te kijken of het iets voor me was. Hyves had de verkeerde doelgroep, daar was ik na een jaar wel van genezen. Hoe dol ik ook ben op mijn neefjes en nichtjes en hun vriendjes en vriendinnetjes, hun geneuzel vond ik niet bijster interessant.   Twitter echter was veel interessanter, want daarin schrijf je alleen maar. Je kunt het medium ook wel eens gebruiken om een foto of filmpje onder de aandacht te brengen. Maar de hoofdmoot is die maximaal 140 tekens waarin je 'het' allemaal moet zeggen. En dat was precies wat bij me past: kort en krachtig en kernachtig, met veel humor en taalgrapjes.   Ik hoorde over Facebook, werd uitgenodigd voor Google Wave & Buzz en vond nog veel meer platforms waarop je met anderen in 'gesprek' kunt gaan. Dus heb ik bij vele toepassingen een account aangemaakt of ingelogd via een andere app om ermee te experimenteren. (LinkedIn laat ik trouwens buiten beschouwing, dat gebruik ik sinds 2004 puur zakelijk.)   Maar nu, op de tweede dag van het nieuwe jaar, zet ik weer ernstige twijfels bij het gebruik van al die tools. En zoals dat altijd gaat, las ik in een tweet over het voornemen om minder te twitteren. Toeval bestaat niet, het was een signaal. Ik volgde de link en kwam via Jeroen Mirck bij Dutchproblogger terecht. Ernst-Jan legt zeer duidelijk en gefundeerd uit waarom hij stopte met de sociale media op zijn telefoon en andere nog maar sporadisch gebruikt.   Een goed voorbeeld doet goed volgen. Facebook heb ik gedeactiveerd en van de iPad en iPhone af gehaald. Google+ gebruik ik alleen om informatie te volgen, verder niet. Twitter heb ik ook van de iPhone af gehaald, net als Foursquare en nog wat andere onduidelijke platforms. Mijn Facebook-account verwijder ik binnenkort.   Er is nog een andere reden: ik ben zo vreselijk aanwezig met mijn eigen naam op het internet, dat de hoeveelheid spam die ik krijg me begint te storen. Heel veel uit Rusland. Zelfs op dit weblog krijg ik reacties van Russische spammachines. Ik ervaar dit als ongewenst. Natuurlijk verwijder ik ze meteen, maar toch.    In plaats van een voornemen en plannen maak ik mijn plan concreet. Ik ga niet minder communiceren, integendeel. Ik ga weer communiceren zoals dat het beste bij mij past :-) http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=529 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=524 Onlangs zag ik Midnight in Paris van Woody Allen. De hoofdpersoon Owen Wilson heeft een hang naar de jaren twintig van de vorige eeuw, toen Gertrude Stein kunstenaars om zich heen verzamelde en Picasso nog moest ontdekken wat het kubisme is. Hij belandt toevallig in die periode en kijkt zijn ogen uit, bijvoorbeeld als hij ontdekt dat Hemingway écht een vechtersbaas was en Zelda Scott Fitzgerald een hysterica. Het centrale thema in deze film is dat het verlangen naar opgroeien in een vorige generatie vooral romantische zielen aantrekt die willen ontsnappen uit de harde werkelijkheid.Eigenlijk gaat deze film over hetzelfde onderwerp als het boek Zo X! van Marjolein Risseeuw. Met vier generaties als leidraad probeert ze de huidige generatie X een steuntje in de rug te geven op weg naar authentiek leiderschap. Zij analyseert de generatieverschillen én de overeenkomsten om hoogopgeleide werknemers in onze huidige tijd van de verworvenheden van vier generaties te laten profiteren. In de inleiding legt ze uit dat ze een 'nieuwe blik op leiderschap in organisaties' geeft. Niet nieuwIk struikel over het woordje 'nieuwe'. Niemand is 100% objectief, alle meningen en visies zijn gekleurd. Je kunt niet als een lid van generatie X zeggen dat jouw visie nieuw is, omdat je net als je generatiegenoten een product bent van de waarden en normen, schoolstructuur, opvoedpraktijk en samenstelling van de samenleving als jonge mensen dat nu zijn van hún generatie. Het bijvoeglijk naamwoord 'nieuw' is een waardeoordeel, waarmee je jezelf een meerwaarde toedicht. Of iets nieuw is kun je helaas niet zelf bepalen, dat doen de mensen die je boek lezen. "Ik geef inzicht in de kenmerken van vier generaties en leg uit welke aanvullende kwaliteiten leiders zullen moeten inzetten om doeltreffend leiding te kunnen geven aan elke generatie." In deze zin vind ik het woord 'aanvullend' tekenend voor haar uitgangspositie. Want in dat woord zit verscholen dat de huidige leiders onvoldoende kwaliteiten bezitten. Ze zullen er dus bij moeten leren. Maar wat moeten ze er dan bij leren? Wie bepaalt van hun 'leider' welke kwaliteit wel goed is en welke niet? Wat ik juist zo mooi vind van de huidige tijd is dat verschillen tussen generaties wegvallen, omdat men veel meer gericht is op individuele kwaliteiten die in een bepaalde periode voor een bepaald soort verandering nodig zijn. Ik stel me zo voor dat, nadat die verandering is doorgevoerd en de tijdelijke leider naar tevredenheid van medewerkers en zichzelf die fase afsluit, een ander soort leider diens plaats inneemt. Want er is een andere cultuur, mentaliteit, bedrijfsorganisatie die vraagt om een andere benadering. Gelijkwaardig"Voor het eerst zijn vier verschillende generaties werkzaam in organisaties" lees je op de flaptekst. Dat is flauwekul. Hoezo voor het eerst? Toen ambachtslieden zich in het verleden in gilden organiseerden, waren er wel vijf of zes generaties tegelijk aan het werk binnen één systeem. Het Wetje van Van Houten is bedacht om een eind te maken aan kinderarbeid aan het begin van de vorige eeuw. Kijk je naar andere werelddelen, dan is het normaal als kinderen meehelpen om in het levensonderhoud van de hele familie te voorzien.Eigenlijk is het in onze huidige tijd zo, dat voor het eerst vier generaties op gelijk niveau werkzaam zijn. En dat ze op gelijk niveau met elkaar samenwerken, maakt dat ze op een andere manier met elkaar moeten samenwerken. Er is nauwelijks nog verschil in onze tijd van individualisering tussen verschillende klassen. Hooguit tussen topsalaris-met- bonus en een salaris zonder. Kinderen mogen pas meedoen als ze niet meer leerplichtig zijn, vanaf je 62e wordt je als werknemer niet meer echt serieus genomen. Dus alles tussen de 16 en de 62 werkt met elkaar op gelijke voet samen.Rol generatie XDe titel van het boek ontleent Risseeuw aan het gegeven dat de generatie X, die van na de babyboom en die waarvan zij zelf deel uitmaakt, de andere generaties aan elkaar verbindt. De term die daarbij hoort is 'authentiek leiderschap'. Je authentieke kern wordt omgeven door emotionele, fysieke, spirituele en mentale competenties. Een authentieke leider die wat 'rijper' is en emotioneel beter uitgebalanceerd, kan zorgen voor harmonie en rust in een organisatie. Dan worden er nieuwe kansen gecreëerd en ontstaat er kracht en hoop in de organisatie. Makkelijk gezegd, heerlijk vaag.Want hoe doet een leider dat precies? En is er verschil tussen een leider en een manager?Op die vraag krijg ik antwoord via de ervaringen van mensen in een bepaalde positie. Zo krijgt Jeroen op p. 87 een mooie directiepositie aangeboden, die precies is wat hij wil. Maar na een maand gesprekken bedankt Jeroen ervoor, omdat hij zich er niet lekker bij voelt. Hij gaat eerst op zoek naar de kracht in zichzelf. Het idee om dergelijke persoonlijkheidsschetsen in een kader aan te brengen zou haar visie een concreter onderstreping moeten geven. Het is alleen jammer dat de geschetste portretten zo weinig tot de verbeelding spreken. De personen blijven eendimensionaal. Want wat voor gesprekken heeft die Jeroen dan gevoerd en met wie?Het boek biedt mijns inziens wel een waardevolle visie, maar ik vind het te zweverig uitgewerkt. Laat die Jeroen tot leven komen door meer over de persoon zelf te vertellen. Gebruik de ervaringen van slechts twee of drie mensen door het hele boek heen en laat hun ontwikkeling zien in die voorbeelden hoe zij tot authentiek leiderschap zijn gekomen. De vage voorbeelden maken dat ik het boek moet doorworstelen. Ik mis die diepere laag en betekenis die je uit de échte dagelijkse praktijk kunt halen. Terwijl het op zich een leuke benadering is. Misschien in deel twee?Bron: Zo X!, Hoe de nieuwe leiders talenten in organisaties verbinden - Marjolein Risseeuw; Scriptum Management 2011 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=524 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=522 Op de website van Sanne Roemen, die ik heb leren kennen hier in Haarlem als een integer, betrokken en oprecht spreker over sociale ontwikkelingen en innovativiteit, staat een interessante correspondentie over de Occupy-beweging. Daar hoef ik verder niets aan toe te voegen. Ik hoop dat er meer mensen reageren op haar blog en op de reacties. Laat er een 'smart swarm' van vernieuwende meningen en proactieve mensen ontstaan, waar onze voorvaderen van vorige omwentelingen (Bataafse, Franse, Russische revolutie) nog een puntje aan kunnen zuigen. En lees ook de kritisch-beschouwende column van Bas Heijne in het NRC over Occupy. Dan heb je voldoende voer voor een realistische afweging wat jouw opdracht is... Trouwens: de NRC blijft interessante artikelen verzamelen over Occupy. In deze legt Steven de Jong uit hoe de beweging zou kunnen doorstoten. Zelforganisatie, jezelf serieus blijven nemen, waken voor infiltratie van mensen met oneigenlijke doelen, dat soort dingen.  Wat is mijn opdracht in dit verband dan, hoor ik jullie vragen? Simpelweg helpen om nieuwe, andere, vernieuwende, liefdevolle verhoudingen tussen mensen over het voetlicht te brengen. Door op mijn website er een bericht over te plaatsen, door tijdens mijn lessen communicatieverbeterende oefeningen voor te stellen, door te zijn wie ik ben en daarvoor uit te durven komen. Waarom dan deze titel, ga je niks bezetten dan? Nee. Want de aandacht moet niet uitgaan naar de voor- en nadelen van de manier waarop de Occupy-beweging te werk gaat. De aandacht moet uitgaan naar WAAROM deze mensen dat doen! Als ik ga meeblèren over de aanpak, leid ik die aandacht naar het verkeerde onderwerp. Vandaar. http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=522 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=521 Vanochtend ontving ik dit bericht: Beste taalminnaar, De uitdrukking 'in je kracht staan' is de vaagste vaagtaal van 2011. Op flinke afstand volgen ‘het heeft mijn aandacht’, ‘decontextualiseren’ en ‘duurzaamheid’. Dat is de uitkomst van de 4e editie van de Vaagtaalverkiezing. Op uw ‘Mijn vaagtaal’ kon heel taalminnend Nederland ‘in zijn kracht staan’ door te stemmen op de vaagste vaagtaal. Taal had duidelijk ‘onze aandacht’, want bijna 1500 mensen deden mee. Toch laat de uitkomst zien dat het tijd is voor een ‘verdiepingstraject’ ‘duurzaam’ taalgebruik, natuurlijk zonder de uitkomst te ‘decontextualiseren’. De verkiezing is inmiddels een heus ‘lifestyle-event’ geworden, passend bij ‘het nieuwe werken’ en ons toekomstbestendige ‘ambitieniveau’. Lees er alles over in deze Vaagtaal! en op www.vaagtaal.nl, natuurlijk onder het genot van een glaasje ‘functionele zuivel’. Hartelijke groet, Arjen Ligtvoet
Cathelijne de Busser
Redactie Vaagtaal! Ik vind dit bericht zo grappig en goed geformuleerd, dat ik de pdf van de Vaagtaalverkiezing die erbij zit ga gebruiken voor mijn lessen Nederlandse taal. Wie weet komen de studenten ook met leuke voorbeelden van uitdrukkingen en begrippen van hun chef of van zichzelf. Ik vind het belangrijk dat mijn studenten op de hoogte zijn van actueel correct én omslachtig taalgebruik. Maar vooral wil ik dat ze leren om door de vaagtaal heen te prikken om de werkelijke boodschap te horen. Onze Nederlandse taal is zo rijk aan uitdrukkingen, gezegden en spreekwoorden, die iedereen begrijpt en die je niet achter het masker van politieke correctheid hoeft te verbergen. Wat vinden jullie mooie uitdrukkingen in onze taal?   http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=521 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=520 De afgelopen twee dagen heb ik een nieuwe expertise geoefend: lesgeven in de Nederlandse taal. In 1987 studeerde ik af aan de lerarenopleiding Omgangskunde en Nederlands op tweedegraadsniveau. Lang heb ik niet voor de klas willen staan; ik voelde me niet capabel, simpelweg. Tot ik eerder dit jaar een oproep vond van een bureau dat freelance docenten zocht om aan MBO'ers een versnelde cursus Nederlands te geven, zodat zij hun MBO3 of 4-diploma kunnen halen en doorgroeien naar manager, bijvoorbeeld. OnverwachtErvan uitgaande dat mijn cv zo raar was dat ik toch wel een afwijzing zou krijgen (waarom zou een tekstschrijver en communicatiepro ook les kunnen geven? Dat papiertje uit 1987 zegt toch niks over je capaciteiten nu...), stuurde ik een kort en brutaal berichtje.De volgende dag werd ik gebeld: ik kon meteen beginnen! Juist deze studenten hebben behoefte aan iemand die de dagelijkse praktijk in het bedrijfsleven kent en met hen kan meedenken over hun manier van communiceren, hoe ze schrijven, hoe ze hun boodschap overbrengen, klanten bejegenen enzovoorts. Dat was niet alleen de reden waarom ik direct gebeld werd, maar dat is ook mijn eigen conclusie na twee dagen lesgeven. De eerste keerDe eerste les verliep niet zoals ik had voorbereid. Ik had nauwelijks geslapen (ik voelde me niet zenuwachtig, maar was het wel) en stapte stijf van de koffie om half 8 's ochtends in mijn auto naar Hoorn. Door de file op de A7 kwam ik 35 minuten later aan dan bedacht. Het leslokaal in het distributiecentrum van een supermarkt zag er goed uit, maar stond vol met computers. Aan welke zat de beamer?! De eerste studenten stonden 10 minuten voor tijd in het lokaal, vol verwachting natuurlijk. Te laat en chaotisch, zo begon de les. Gelukkig was daar een student, die de pc en de beamer aan de praat kreeg.Ik heb het gered, een hele dag (2x 3 uur) lesgeven, dankzij mijn voornemen om niet te gaan twijfelen aan wat ik deed of zei. Dat was mijn houvast. Op weg naar huis bedacht ik wat ik de volgende dag met een andere groep anders ging doen. Lessen aan mijzelfWelke signalen heb ik uit deze chaotische dag opgepikt? Dat ik niet klakkeloos het boek moest volgen. In de voorafgaande dagen had ik de methode doorgenomen en het eerste wat ik bedacht was om te beginnen over communicatie en vervolgens oefeningen eruit te pikken. Dat ik vooral niet moest terugschrikken om Omgangskundeoefeningen erin te verwerken, zoals een rollenspel, een oefening voor bewustwording van taalgebruik en dergelijke. Deze studenten werken hard en doen de opleiding ernaast. Zij brengen het niet meer op om een hele dag zich met informatie vol te (laten) proppen. Zij leren het beste door anders te gaan kijken naar wat ze nu doen, zodat ze kunnen kiezen of en hoe ze zichzelf willen verbeteren. De tweede keerWoensdagavond heb ik oefeningen gezocht in een omgangskundeboek en ik heb mij voorgenomen om het niet te hebben over luister- of gespreksvaardigheid, maar over communicatie. Bovendien heb ik hen aangesproken op "samen doen", dat zij medeverantwoordelijk zijn voor een leuke les.Van verschillende studenten kreeg ik de reactie: "dat waren een paar interessante dingen", "ik heb best wat geleerd", "het was een leuke dag". Ik kan het! dacht ik toen ik naar huis reed gisteren. Natuurlijk ging niet alles perfect en niet ieder bruggetje naar het volgende onderwerp was even succesvol, maar er is veel gelachen, ze voelden zich serieus genomen, ze deden hartstikke goed mee, ik hoefde niet de hele dag alleen maar te zenden. Dus kan ik nu met een gerust hart zeggen dat ik ook docent Omgangskunde en Nederlandse taal ben in het beroepsonderwijs, waarvoor ik ben opgeleid. Al mijn twijfels of ik indertijd de juiste studiekeuze heb gemaakt, zijn in één klap weg.Mooi hè, zo'n cyclisch proces. http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=520 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=519 Deze fouten herken je vast wel: Het betekend dat…; Er veranderd niks aan…; Tijdens de middag wordt ik geholpen…; Een aantal verbeteringen zijn doorgevoerd… (spelfouten) Helaas heb ik uw aanmeld formulier... ; Voor het content management systeem is het nodig dat…; In onze social media strategie…; (moet als samengesteld woord worden geschreven) Het meisje die daar loopt; de affiche dat aan de muur hangt; … in de testomgeving welke de… (verkeerd gebruik lidwoorden en verwijswoorden) … training gegeven voor de groep; wij werken naar een sportieve leefwijze (verkeerd gebruik voorzetsels) Kritiek en feedbackIk kom vaak tegen dat (sorry, het is echt zo) mannen zich niet op hun schrijfvaardigheid willen laten aanspreken. In ieder geval niet door mij. Ik maak ook wel eens een foutje (ik ben ook maar een mens), maar bij twijfel ga ik zoeken in het woordenboek voor de betekenis of het Groene Boekje voor de spelling. En voordat ik een tekst de deur uit stuur, heb ik deze door de spellingscheck gehaald.Hoe frustrerend als de opdrachtgever dank je wel zegt en vervolgens zelf nog eens in de tekst gaat zitten rommelen. Internet bestaat nog voor driekwart uit tekst (ongeacht de opmars van filmpjes). Voor jonge mensen is het internet een vanzelfsprekend communicatiemiddel geworden. Al op de basisschool leren ze met een computer omgaan en maken ze hun eigen webpagina op Hyves, Facebook, Twitter enzovoorts. Wat doen mensen tegenwoordig als ze iets niet weten? Ze zoeken het op het internet. Maar wat als het daar nu fout staat? Hoe controleer je dat? Afgesproken schrijvenHet zou toch jammer zijn als foute schrijfwijzes de afgesproken schrijfwijze gaan vervangen. Maar ik ben bang dat we alleen maar méér van dergelijke fouten zullen gaan zien de komende jaren. Bijvoorbeeld omdat men uit zuinigheid geen professionele schrijvers of communicatiemensen meer inhuurt. Of dat men ervan uitgaat dat wat op het internet is geschreven, waar is. We hebben gelukkig een afgesproken schrijfwijze voor alle generaties. Deze staat in het Groene Boekje en is opgenomen in de Woordenlijst der Nederlandse Taal. (Deze laatste schijnt trouwens uniek in de wereld te zijn.) Laten we vooral ezelsbruggetjes zoals 't kofschip of fokschaap blijven koesteren zolang het de gemiddelde Nederlander helpt om correct Nederlands te schrijven. Of je dat nu voor je professie doet of niet. AdviesSchrijf en wees niet bang een ander te corrigeren of gecorrigeerd te worden! Voor iedereen die zich ergert aan schrijf- en taalfouten maar toch ook wil weten hoe het ook alweer zat heb ik een Taalfouten top-15 samengesteld. Onderaan de pdf vind je bovendien twee websites die je altijd kunt raadplegen als je wilt opzoeken hoe je iets schrijft (en waarom). http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=519 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=518 Voor een workshop heb ik ooit een presentatie gemaakt hoe je kunt oefenen om jezelf als zelfstandig professional in de markt te zetten. De presentatie die ik hiervoor had gemaakt, heb ik veralgemeniseerd. Je vindt hem hier. Download de presentatie en vertel mij wat je ervan vindt! http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=518 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=517 Deze blogtekst staat ook op de website van Netwerk023. Eindredactie plegen op je eigen teksten. Iedereen vindt dat moeilijk. Want je hebt altijd een blinde vlek, hoe goed je ook bent in afstand nemen of hoe goed je ook bent in de Nederlandse taal. Zeker als je in het schrijversvak zit of als redacteur werkt, kun je je geen foutjes veroorloven. Wil je althans niet door mensen die jouw geschriften lezen op de vingers worden getikt op een spatie teveel of een vergeten letter.Iedereen is inmiddels gewend aan digitaal geschreven teksten, van e-mail tot website. En de meeste mensen lezen hun eigen mailtjes na voordat ze op de Verzendknop drukken. Alleen mensen die gewend zijn om alles te checken op spel- en taalfouten hebben ook de discipline om ieder mailtje na te lezen, zelfs als het privé is. Waarom doen die mensen dat? Omdat zij absoluut niet op taalfouten betrapt willen worden. Want waarom is dat nou zo vervelend? De boodschap is toch duidelijk? Wat maken die kleine foutjes dan nog uit?De ontvanger van jouw tekst (brief, mail, offerte, webpagina) ervaart die foutjes meestal als zeer storend. Daarom. Die paar kleine foutjes (hoofdletter vergeten, teveel spaties, een spelfout als ‘Het betekend’) maken dat de lezer gaat twijfelen aan de intelligentie van de schrijver. Want als je niet in staat bent om correct te schrijven, dan zal er nog wel meer niet in orde zijn met je.De lezer denkt dit vaak niet bewust, het is een onbewuste indruk. Pas als je naar argumenten gaat zoeken waarom iemands sollicitatiebrief of aanbestedingsofferte je niet helemaal bevalt, dan is taalgebruik of correct schrijven vaak een criterium dat de druppel vormt die de emmer doet overlopen. In negatieve zin. Want er zit in de stapel door te nemen offertes of sollicitatiebrieven vast wel iemand, die de moeite heeft genomen zijn tekst te laten nalezen door een ander.Goede eindredactie van al je teksten waarmee je reputatie is gemoeid, is dus van doorslaggevend belang. Niet alleen als je in de media- of communicatiewereld werkt. Iedere zelfstandige creatieve professional heeft te maken met het binnenhalen van opdrachten. Daarvoor kun je niet blindvaren op de kwaliteit van je werk alleen. Je zult de discipline moeten hebben dat ook je schriftelijke reacties op vragen, in je cv, op je website, in alles wat je aan teksten uitstuurt, correct en foutloos is geschreven.Nu kun je natuurlijk vragen aan een familielid ‘dat heel goed is met taal’ om je ‘naleespartner’ te zijn, maar dat betekent nog niet dat dat de juiste naleespartner is. Want als iemand er moeite mee heeft om kritiek te geven of als je er zelf moeite mee hebt kritiek te ontvangen, dan krijg je geen eerlijk oordeel. Een familielid wil jou niet nodeloos kwetsen maar beseft ook lang niet altijd hoe belangrijk diens mening voor jou is.Het beste advies dat ik kan geven is om een professional uit te zoeken, wiens werk het is om over een scherp taalgevoel te beschikken en in foutloos Nederlands te formuleren. Er zijn voldoende (tekst)schrijvers, communicatiespecialisten en leraren die jouw werk kunnen redigeren. Beter nog is het om minstens twee mensen te vragen: eentje die vooral leest op correct en foutloos taalgebruik, een ander die checkt of jouw boodschap, dus de inhoud, wel op de juiste manier wordt overgebracht. Laat je iemand aanbevelen door binnen je zakelijk netwerk te vragen naar mensen die jouw vaste naleespartner willen worden. En als je daar een dienst tegenover stelt, iets waar jij goed in bent en wat jou niet veel tijd kost, dan kun je je portemonnee vaak in je zak houden. Bovendien geeft zo iemand jou ook feedback op je schrijfstijl in het algemeen en tips hoe je jezelf kunt verbeteren.Verder kan ik je aanbevelen om er moeite voor te doen al je teksten die je uitstuurt of op het internet plaatst, altijd allemaal door de spellingscheck haalt. Er zijn er voldoende. Heb je geen Officesuite met geïntegreerde spellingschecker op je computer, ga dan naar http://www.woordenlijst.org. Dit is Het Groene Boekje online, de officiële spelling van de Nederlandse taal. En de daaraan gekoppelde website is http://www.taalunieversum.org van de Nederlandse Taalunie. Krijg je de smaak van het beter spellen te pakken, dan kun je je vaardigheid oefenen via de site www.beterspellen.nl. En dan wil ik ook nog een persoonlijke ervaring en waardevolle tip met je delen. Schrijf je belangrijke brief of tekst met de hand, gewoon met pen en papier. Omdat je langzamer schrijft dan typt en omdat de motoriek van het schrijven bepaalde processen in je hersenen stimuleert, is de kans groot dat je daardoor beter gaat schrijven. In ieder geval met meer aandacht.Tijdens het snelle typen wil je nog wel eens een woordje vergeten, omdat je denkt dat je het al getypt hebt. Of je vergeet dat je een correctie aan het maken was omdat je werd gebeld midden in een zin.Ja, het is meer werk als je je met de hand geschreven tekst moet overtypen in je mailtje. Maar tijdens het overtypen kun je nog steeds wijzigingen aanbrengen en nóg beter, strakker, bondiger formuleren. Daarna je tekst alsnog door de spellingscheck halen is dan nog maar een fluitje van een cent.Barbara Philipsencommunicatieadviseur, (technisch) schrijver en trainingontwerperbinnenkort op www.barbaraphilipsen.nl http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=517 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=516 Zelfbeheersing is een menselijke deugd. Je komt er heel ver mee. Door mijzelf te beheersen heb ik bijvoorbeeld een netelige financiële kwestie kunnen oplossen. Een beetje geven en nemen, je positie als consument weten en vooral je gesprekspartner als gelijke benaderen.  Ik ga ervan uit dat ik niet de enige ben die zaken op een dergelijke manier oplost. Hoe ouder je wordt, hoe meer je begrijpt dat die persoon aan de andere kant van de lijn ook zijn of haar best doet en slechts een radertje is in het grote geheel van procedures, protocollen en bedrijfscultuur.  Hoe kan het dan toch dat je in tv-programma's, via websites en de sociale media toch zoveel klachten hoort (leest) over de denigrerende manier waarop je door grote bedrijven wordt behandeld?   Menselijk gedrag is soms een ongelukkige combinatie van omstandigheden, persoonlijkheden en taalgebruik. Wat we nodig hebben is zelfkennis zonder erin door te schieten dat we alleen met onszelf bezig zijn. Ben je een gebruiker van sociale media zoals ik, dan vind je daar een keur van uitingen die doen vermoeden dat de twitteraar erg met zichzelf is ingenomen. Nu ook voor zzp'ers en zp'ers de grenzen tussen particuliere gevoelens en zakelijke mogelijkheden langzamerhand vervagen, lijken sommige mensen door te schieten in 'bij je gevoel blijven.' Soms mis ik de zelfrelativering, dat je ook maar gewoon iemand bent die zijn/haar best doet.    Op de flaptekst van het boek Menselijke gebreken voor gevorderden van Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie aan de RUN, lees ik: "Het lijkt zo gevoelig en authentiek: 'je gevoel volgen' en 'niet over je grenzen gaan.' Maar het is vaak gewoon je zin doordrijven en in een klein beperkt wereldje blijven." Een betere aanbeveling voor wat meer zelfrelativering en zelfkennis zou ik niet zo goed weten te formuleren.    Wat mij aanspreekt in hoe Roos Vonk menselijk gedrag uitlegt, is haar geraffineerde gebruik van de Nederlandse taal in een populair-wetenschappelijk werk zonder in jip-en-janneke-jargon te vervallen. Ze gebruikt moeilijke woorden die boven niveau B1 gaan (het niveau waarop de overheid met burgers communiceert) en gebruikt begrippen die alleen een sociaal wetenschapper meteen herkent. In de zin daarna echter legt ze ze uit, zodat je nieuwe woorden en begrippen leert.   Net als haar vorige boek Ego's en andere ongemakken is ook dit boek een verzameling van losse artikelen die ieder een onderdeel van het menselijke gedrag beschrijven. De toevoeging voor gevorderden slaat dan ook op het gegeven dat het boek Ego's voor beginners is en het nieuwste een stapje verder gaat met "je met veel meer inzicht en gemak bewegen in het sociale verkeer."  Het vak sociale psychologie "houdt zich bezig met menselijke interactie en de invloed van de sociale omgeving op het menselijk denken en handelen. Thema's die aan bod komen zijn: vertrouwen, samenwerking, rechtvaardigheid, altruïsme, vergeving versus wraak, zelfbeheersing en cultuur." Ik heb op de lerarenopleiding het vak omgangskunde gestudeerd, dat grotendeels sociale psychologie omvat en nog wat aanvullende disciplines. Daarom vind ik het leuk om tijdens het lezen ongemerkt nieuwe kennis over menselijk gedrag op te doen, alsof je even een student bent die een hoorcollege bijwoont.    De structuur van het boek biedt je de mogelijkheid om heen-en-weer te springen tussen de verschillende artikelen op basis van trefwoorden. Deze hebben een andere kleur en in de kantlijn staat het paginanummer waarnaar dat trefwoord verwijst. Bijvoorbeeld op pagina 41 in het artikel 'Koppig' legt ze uit hoe er in de psychologie onderscheid wordt gemaakt tussen verschillende fases van besluitvorming. Het woordje 'besluitvorming' verwijst naar het artikel over kiezen. Een logische associatie. Wil je dan vervolgens meer lezen over je 'innerlijke CEO', dan volg je de verwijzing naar het artikel 'Doen of aangedaan worden'.    De kracht van de artikelen zit in de voortdurende verwijzing naar je gelijkenis met andere mensen, de overeenkomsten, de onderlinge verschillen, de mysterieuze werking van ons brein, onze neiging ons anders te willen voelen dan een ander. Steeds meer raak je ervan doordrongen dat we sociale (kudde)dieren zijn, die door naar buiten te kijken, het meest over zichzelf te weten komen. Dat sluit volledig aan bij zoals ik in het leven sta.   De structuur van het boek biedt je de mogelijkheid de kennis tot je te nemen zoals het jou past. Lees je associatief, dan volg je dwars door alle artikelen heen de trefwoorden en begrippen die op je pad komen. Lees je chronologisch, dan kun je ervoor kiezen om bij het eerste artikel te beginnen. Alhoewel deze laatste optie je volgens mij eerder in verwarring achterlaat dan je helderheid verschaft.  Sommige lezers zijn zo gewend geraakt aan het surfen over het internet, dat ze dit boek ook zo kunnen lezen. Persoonlijk vind ik dat ook verwarrend. Ik heb altijd even tijd nodig om te verwerken wat ik net heb gelezen, zeker als de tekst de bedoeling heeft mij inzicht over mijzelf te verschaffen.   Jammer eigenlijk dat in een boek als dit een kruimelpad niet mogelijk is. De index voorin biedt je wel houvast om op basis van je gevoel of intuïtie te kiezen voor een bepaald artikel. Wil je meer weten over het psychologisch afweersysteem, dan begin je daarmee en daarna lees je bijvoorbeeld over afgunst en over gevoeligheden.  Maar ben je toch trefwoorden gaan volgen, dan weet je soms niet meer hoe je daar gekomen bent. Er zit dus geen kruisverwijzing in. Het zou beter aansluiten als het boek volgens dezelfde manier zou zijn gedigitaliseerd als de app van het boek Society 3.0. Daarin kun je op tag (label) een artikel lezen, maar ook op trefwoord én op paragraaf/artikel én op categorie. Het gemak daarvan is dat iedere tekst niet zo lang is, zodat je makkelijk terugbladert naar je uitgangspunt en gewoon kiest voor een ander woord/categorie/tag.   Mijn aanbeveling voor de auteur is dan ook om beide boeken (en eventueel een versie 'voor experts'?) te bundelen tot zo'n handige app of internetversie. Delen via sociale media gaat dan ook een stuk vlotter. Misschien kunnen we dan nog eens online een boom opzetten over de kennis en wetenswaardigheden die het vak sociale psychologie aan ons 'gewone' mensen te bieden heeft.   Bron: Menselijke gebreken voor gevorderden - Roos Vonk; Uitgeverij Scriptum Psychologie 2011; ISBN 978 90 5594 818 5   P.S. Met dank aan Jos Hoek van Scriptum, die mij op de hoogte houdt van interessante nieuwe uitgaven :-) http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=516 http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=515 Het gebeurt me niet vaak dat iemand anders het initiatief neemt om mijn website en mijn naam te vermelden op de eigen site, omdat hij/zij iets gedenkwaardigs met mij heeft meegemaakt. In ieder geval iets dat het de moeite waard maakt om haar standpunt te onderbouwen en te versterken. Judith Webber toont via mij in haar laatste blog op haar site aan hoe je gewoon jezelf moet blijven. Dank je wel! (Nog even en dan is ook deze site overgezet op WordPress. Met dit cms, dat in principe gratis is maar niet alle functies gratis beschikbaar stelt zodat je alsnog een betaalde versie moet kopen, kan ik alleen via HTML een link invoegen! Waardeloos) http://www.detekstschrijver.nl/php/forum.php?post_id=515